Reisverslag Durban donderdag 6 juni 2002,   Het is nu donderdagavond 23.13 uur. Ik ben net terug van een tocht door Durban. In het hotel hebben we via, via een lokale chauffeur gevonden die ons een rit door de stad laat meemaken. Verschrikkelijk, niet te geloven en mens onwaardig. Dan te bedenken dat we slechts alleen de rondweg gereden hebben door Durban en nog wat secundaire wegen. Tien pallets is hier een huis en zo zijn er duizenden en duizenden. Geen licht geen riolering enkel water. Hoe is het mogelijk dat hier mensen in kunnen leven? Maar dat is nog niets vergeleken met de duizenden mensen die onderweg leven en slapen op straat. We zijn vanavond langs een viaduct gereden. Er voor en er onder zag je in de duisternis tientallen armen en benen bewegen. Dit zijn mensen!!!!!!!! Ze leven onder plastic zakken, gevuld met plastic om enige bescherming te geven tegen de kou van de nacht. Over een straatlengte van tien meter zie je onder het plastic, ik weet niet hoeveel mensen de avond en de nacht doorbrengen, baby's, kinderen en volwassen mensen wonen en leven daar. Het kan niet, het mag niet, maar het is de werkelijkheid. Wat een wereld. Verderop op nog geen 5 minuten van het hotel liggen de mensen in rijen op straat te slapen in plastic zakken. Je gelooft je ogen niet. Hoe komt een land hier ooit uit??? Het zal nog generaties duren eer hier enige vorm van veiligheid, geborgenheid en welvaart in alle lagen van de bevolking zichtbaar zal zijn. De sloppenwijken kun je niet in. Er zijn geen wegen en er is geen enkele bescherming. We gaan er ook absoluut niet naar toe. Het is daar levensgevaarlijk. Iedereen die je er over spreekt, raad je dat af. Geen taxichauffeur die je er naar toe krijgt. Na deze emoties de dag van vandaag. Om 6.30 de bus in naar de site, deze keer bijna iedereen op tijd. Het is geweldig om te zien hoe die knullen ( maar ook de anderen van de groep) zich ontplooien. Dagen van 6.00 uur op en 24.00 uur naar bed zijn normale dagen. Eigenlijk zou iedereen dit moeten meemaken. Voor de persoonlijkheidsontwikkeling van een ieder is dit zo`n geweldige stimulans, daar kun je tijden mee vooruit. Alle daken zitten er op en vandaag om 10.00 uur was er een bijeenkomst voor de Plumbers uit Holland en de lokale loodgieters. Dat was kijken en vooral bewijzen wat wij wel allemaal weten. Van de andere kant zie je de lokale loodgieters kijken naar de groep met prachtige rode gereedschapkisten, die geweldig van pas komen. En de lokale loodgieters die het te plaatsen sanitair en warmwatervoorziening, ook voor het eerst zien en ook zo iets hebben, van wat is dit nu weer? Dan de uitleg, we zijn per slot van rekening een opleidingsbedrijf. Ben is de schoolmeester en dat doet hij goed. Na een uitvoerige toelichting van het lokale installatiebedrijf vormen we teams van ROI leerlingen en van lokale loodgieters. Handen schudden, praten, aftasten, eten en dan aan de slag. Het is dan 12.00 uur. De klus is: ga met 10 teams 100 woningen installeren in anderhalve dag. Voor iedereen is het bijna examen doen. Hoe pak ik het aan en op welke manier. Je ziet iedereen uitwaaieren en we worden in ieder huis enthousiast ontvangen. “Zijn jullie van die school uit Holland” hoor je iedere keer weer. En wij maar uitleggen hoe het onderwijs systeem in Holland werkt.   Installateurs kunnen over de hele wereld werken, dat is duidelijk. Als haviken springen we allemaal op onze prooi. Vermoeidheid kennen en willen we niet kennen, de klus zal hoe dan ook klaar komen, punt uit. Dinsdag hebben 4 leerlingen examen gedaan. We hebben daarvoor de Business Lounge afgehuurd. Morgen hetzelfde verhaal maar nu voor Thomas. Het is wel bijzonder om examen te doen voor je opleiding in Durban Zuid Afrika. Johan kom je op vele plaatsen tegen op de site. Maar zijn werk is altijd af. Kennelijk is hij hier erg populair bij een aantal deelnemers !!!! Dennis is en blijft Dennis, rustig, behoedzaam en weloverwogen. Maikell blijft lachen en geniet met volle teugen. Rogier zie je als een wervelwind bezig zijn. Dan Erik Hans, geweldig om met hem op te trekken, een kanjer. Nou zo kan die wel weer. Mensen ik ga sluiten en slapen, tot morgen. Iedereen de groeten en tot ziens.   Groeten Bert Smit